❌

Normal görünüm

Yeni makaleler mevcut. Sayfayı yenilemek için tıklayın.
Dünden önceki günAna akış

EN GÜVENİLİR HADİS ESERİNİN MÜELLİFİ: İMAM BUHÂRÎ

EN GÜVENİLİR HADİS ESERİNİN MÜELLİFİ

İMAM BUHÂRÎ


Hicrî 194’te (810) Buhara’da doğdu. Mâlik b. Enes ve Abdullah b. Mübârek gibi âlimlerden hadis öğrenen babası vefat edince bazı kitapları ona kaldı.

10 yaşlarında Buharalı muhaddislerden hadis öğrenmeye başladı, hocasının bazı rivayet hatalarını düzeltmesiyle dikkatleri çekti.

16 yaşına geldiğinde İbnü’l-Mübârek ve Vekî‘ b. Cerrâh’ın kitaplarını ezberledi.

Hac ziyareti sonrası Mekke’de kalarak ilim tahsil etti. Birçok kez Bağdat’a gitti ve her seferinde Ahmed b. Hanbel ile görüşüp ondan istifade etti.

Basra, Belh, Hicaz, Humus, Kûfe, Medine, Mısır ve Nîşâbur’a birçok defa seyahat ederek hadis dinledi ve binden fazla muhaddisten hadis yazdı.

Sahihinde her bir hadisi veya bölümü yazmadan önce boy abdesti alarak iki rek‘at namaz kıldığını belirtti.

En tanınmış talebeleri arasında İmam Müslim, Tirmizî, Ebû Hâtim, İbn Huzeyme gibi muhaddisler yer aldı.

Hadis ilminde Buhârî ile Müslim’e şeyhayn, bu iki muhaddis tarafından rivayet edilen hadislere de müttefekun aleyh denildi.

Buhara’dan sürülünce, Semerkant’a gitmek üzere yola çıktı. Semerkant’a 3 mil mesafede bulunan Hartenk kasabasındaki akrabalarını ziyaret etti. Fakat orada hastalığa yakalandı.

Hicrî 256(870) yılının Ramazan Bayramı gecesi vefat etti ve buraya defnedildi.



BAZI ESERLERİ

el-Câmiu’s-sahîh: Sahîh-i Buhârî diye şöhret bulan ve hadis ilminde en güvenilir kaynak kabul edilen bu eserini 600.000 kadar hadis arasından seçerek 16 yılda tamamladı.

el-Edebü’l-müfred: Güzel ahlâka dair 1322 hadisi topladı.

et-Târîḫu’l-kebîr: 20 yaşına gelmeden yazdığı bu kitap ile ashaptan kendi şeyhlerine gelinceye kadar 13.000’e yakın râvinin güvenilirlik derecesini tesbit etti.

Refʿu’l-yedeyn fi’s-salât: Namazda rükûa varırken ve rükûdan kalkarken elleri kaldırmanın sünnet olduğuna dair eseridir.

Kıraat Alimi: Mehmet Rüştü Aşıkkutlu

KIRAAT ÂLİMİ

MEHMET RÜŞTÜ AŞIKKUTLU


1901 yılında Trabzon’un Of ilçesi Uğurlu (Çifaruksa) kasabasında dünyaya geldi.

İlk eğitimini babası Ahmed Cemâleddin’den aldı ve küçük yaşta hafızlığını tamamladı.

Çalıkzâde Tâhir Efendi, Çalekli Dursun Feyzi Efendi ve Kasımzâde Hasan Efendi’den Arapça, Bakkalzâde Paçanlı İsmâil Hakkı’dan ferâiz dersleri aldı.

Medreseler kapatılınca bir müddet Dursun Feyzi Efendi’den tefsir, akaid ve fıkıh okuduktan sonra İstanbul’a gitti.


Hâfız Ahmed Şükrü ve Hâfız İsmâil Hakkı Bayrî’den aşere ve takrîb, Varnalızâde Hâfız Ahmed Hamdî’den İbnü’l-Cezerî’nin Ṭayyibetü’n-Neşr’ini okudu.


Trabzon’un Uğurlu kasabası Merkez Camii’nde fahrî imam-hatip olarak göreve başladı.

Uğurlu Kur’an Kursu öğreticiliği ve Of merkez vaizliği görevlerinde bulundu.

1974-1979 yılları arasında Ankara ve İstanbul’da açılan hizmet içi eğitim kurslarında bütün rivayet ve tarikleriyle aşere okuttu.

Hayatı boyunca talebelerine kıraat, aşere ve Arapça dersleri vermeye devam etti.

28 Ağustos 1980’de tedavi için Trabzon’dan İstanbul’a giderken uçakta vefat etti ve Uğurlu kasabasında defnedildi.

MATBU OLMAYAN ESERLERİ

Aşere Kaideleri
Takrîb Kaideleri
Tayyibe Tercümesi
Tayyibe Şerhi

SULTAN ALPARSLAN: 1071 MALAZGİRT ZAFERİ

SULTAN ALPARSLAN
1071 MALAZGİRT ZAFERİ


Sultan Alparslan, Halep kuşatmasındayken Bizans imparatorunun kalabalık bir orduyla Erzurum yönünde ilerlemekte olduğu haberini aldı.

Mısır seferini yarıda keserek Doğu Anadolu’ya yöneldi ve Malazgirt Ovası’nda karargâh kurdu.

Atlı kuvvetlerini vadi boyunca pusuya yatırırken bizzat kumanda edeceği 4 bin kişilik hassa askerini merkez hattına yerleştirdi.

Bizans ordusunun da savaş düzenine girmesiyle iki ordu karşı karşıya geldi.

Abbâsî Halifesi, Malazgirt Muharebesi’nin Alparslan tarafından kazanılması hususunda bir dua metni hazırlatarak cuma namazında bütün İslâm ülkelerinde minberlerden okutulmasını emretti.

Alparslan, ordusuyla birlikte cuma namazını kıldıktan sonra askerlerinin karşısına çıktı ve meşhur konuşmasını yaparak ilk hücumu başlattı:

"Ben, Müslümanların camilerde bizim için dua etmekte oldukları bu saatlerde düşmanın üzerine atılmak istiyorum. Galip gelirsek arzu ettiğimiz sonuç gerçekleşmiş olur, yenilirsek şehid olarak cennete gideriz. Bugün burada ne emreden bir sultan ne de emir alan bir asker var; ben de içinizden biri olarak sizinle birlikte savaşacağım; benimle gelmek isteyenler peşime düşsünler, istemeyenler serbestçe geri dönebilirler."

Öğle vaktinden geceye kadar devam eden meydan muharebesinde Turan Taktiğinin (Hilal Taktiği) en başarılı örneği sergilendi ve Bizanslılar ağır bir yenilgiye uğradı.

Zafer sonrasında Türkler, önemli bir direnişle karşılaşmadan fethettikleri toprakları vatan edindi.

6. Diyanet İşleri Başkanı: Hasan Hüsnü Erdem

6. DİYANET İŞLERİ BAŞKANI
HASAN HÜSNÜ ERDEM


8 Temmuz 1889’da Akseki’nin Sadıklar köyünde doğdu. Arapça ve mantık ilimlerini babası müderris Sâdık Efendi’den aldı.

Tahsiline Konya’da başlayıp İstanbul’a giderek Ali Rızâ Efendi ve Mehmed Şükrü Efendi’den icâzet aldı.

1916’da Dârülhilâfe Medresesi’nin âlî kısmından, ayrıca Medresetü’l-Mütehassısîn’in fıkıh ve usûl-i fıkıh bölümünden mezun oldu.

Dört mezhebe göre hazırladığı “Ahkâm-ı Radâ” adındaki çalışması birinciliğe lâyık görülerek kendisine İstanbul müderrisliği ruûsu verildi.

Antalya’da çeşitli okullarda din dersleri verdi. Ankara Dârülhilâfe Medresesi fıkıh ve Mecelle müderrisliği ve müdürlüğü görevini yürüttü. Din derslerinin kaldırılmasından sonra Türkçe öğretmenliği yaptı.

Daha sonra Diyanet İşleri Reisliği Müşavere Heyeti âzalığı ve reisliği görevinde bulundu. Görevi sırasında Ankara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi’nde de tefsir dersleri verdi.

1961 yılında Diyanet İşleri Başkanı oldu. Kurumun görev tanımını içeren Kanun tasarısı hazırlattı, tekâmül kursları başlattı. İslâm-Türk Ansiklopedisi’nde 250 civarında biyografi maddesi yazdı.


Emekli olduktan sonra kısa bir süre Din İşleri Yüksek Kurulu Üyeliği yaptı. 22 Ağustos 1974 tarihinde vefat etti ve köyünde defnedildi.

BAZI ESERLERİ

Ebedî Risâlet
Riyâzü’s-sâlihîn ve Tercümesi
Kırk Kudsi Hadis
Berat Gecesi Hakkında Bir Tedkik
Oruç ve Ramazan İbadetlerine Dair Yüzbir Hadis
Abdest Almanın Diş ve Göz Sağlığı Bakımından Önemi

Delhi Darü'l-Ulumu'nun Mimarı: Şah Veliyyullah Ed-Dihlevi

DELHİ DÂRÜ’L-ULÛMU’NUN MİMARI ŞAH VELİYYULLAH ED-DİHLEVÎ

3 Mart 1703 tarihinde Delhi şehrine bağlı Muzaffernagar’da doğdu. Hayatına dair bilgiler, Enfâsü’l-ʿÂrifîn adlı otobiyografik eserinden alınmaktadır.

İlk eğitimini babasından aldı. Küçük yaşta Kur’ân-ı Kerîm’i ezberledi. En çok istifade ettiği hocası Şeyh Muhammed Efdal es-Siyâlkûtî oldu.

14 yaşında seyrüsülûkünü tamamladı ve babası Abdürrahim’den hilâfet aldı. Babasının vefatından sonra onun kurduğu Rahîmiyye Medresesi’nde ders vermeye başladı.

On iki yıl boyunca ders halkasını büyüterek geniş bir ilim çevresi oluşturdu. Sultan Muhammed Şah’ın desteğiyle genişletilen medrese, zamanla Delhi Dârü’l-Ulûmu adıyla şöhret kazandı.

Bu medrese, Hindistan’daki hadis ve tefsir merkezli üç büyük eğitim geleneğinden biri hâline geldi.

Hac vazifesini ifa etmek amacıyla gittiği Mekke ve Medine’de yaklaşık on dört ay kaldı. Bu sırada hadis ve İslâmî ilimlerdeki yetkinliğini arttırdı, birçok talebe okuttu.

Dini ilimlerin ihyası, toplum, siyaset, eğitim ve içtihat gibi önemli alanlarda yoğun çalışmalar yürüttü.

20 Ağustos 1762 tarihinde Delhi’de vefat etti ve Eski Delhi’deki Münhediyân Mezarlığı’na defnedildi.

BAZI ESERLERİ

el-Fevzü’l-kebîr fî usûli’t-tefsîr: Kur’an’ın daha iyi anlaşılmasına dair ilkeleri ortaya koyduğu eseri.

Hüccetullahi’l-bâliğa: Dinî hükümlerin hikmetlerine dair eseri.

Risâle-i Dânişmendî: Eğitim ve öğretim metotlarına dair eseri.

Fethu’r-rahmân fî tercemeti’l-Kur’ân: Farsça Kur’an tercümesi.

Mukaddime der Fenn-i Terceme-i Kur’ân: Kur’an mütercimlerinin dikkat etmesi gereken hususlara dair eseri.

İLİM VE FİKİR ADAMI BABANZÂDE AHMED NAİM

İLİM VE FİKİR ADAMI

BABANZÂDE AHMED NAİM


Babası Babanzâdeler’den Mustafa Zihni Paşa olan Ahmed Naim, 1872’de Bağdat’ta doğdu.

Galatasaray Sultânîsi ve Mülkiye Mektebi’nde öğrenim gördü.


Arap edebiyatından seçtiği parçaların tercüme ve şerhlerini Servet-i Fünûn dergisinde Bedâyiu’l-Arab başlığıyla neşrederek yazı hayatına başladı.

1911-1912 yıllarında Maarif Nezâreti Yüksek Tedrisat müdürlüğüne getirildi. 1912-1914 arasında Galatasaray Sultânîsi’nde Arapça dersleri verdi.

1914-1915’te Maarif Nezâreti Telif ve Tercüme Odası üyeliğinde bulundu. 1915’te Dârülfünun Edebiyat Fakültesi’ne müderris olarak atandı.

Felsefe, mantık, ruhiyat ve ahlâk dersleri okuttu. Arapça, Farsça ve Fransızca’yı ileri düzeyde öğrendi. Sırât-ı Müstakîm ve Sebîlürreşâd’da birçok makalesi yayımlandı.

Tecrîd-i Sarîh Tercemesi ve Şerhi’ne giriş mahiyetinde bir ciltlik hadis usulüne dair bir mukaddime kaleme aldı ve ilk üç cildini tercüme etti.

Fonsegrive’in psikolojiye dair eserini İlmü’n-nefs adıyla birçok dipnot ekleyerek tercüme etti ve eserin sonuna 1900 felsefî terim için hazırladığı Türkçe karşılıkları ekledi.

Irkçılık fikrini kanser kadar tehlikeli bir bid‘at ve Frenk hastalığı olarak nitelendirdi. Bu nedenle İslam birliğinin kurulmasının zaruri olduğunu savundu.

13 Ağustos 1934’te öğle namazını kılarken secde hâlinde vefat etti ve Edirnekapı Mezarlığı’na defnedildi.

BAZI ESERLERİ

İslâm’da Da‘vâ-yı Kavmiyyet
Ahlâk-ı İslâmiyye Esasları
Hikmet Dersleri
Felsefe Dersleri
İlm-i Mantık

Reisü'l-Kurra: Abdurrahman Gürses

REÎSÜ’L-KURRÂ

ABDURRAHMAN GÜRSES

1909 yılında Sakarya’da doğdu. Kur’ân-ı Kerîm’i babası Hâfız Said Efendi’den hıfzetti.

Talim ve tecvid derslerini Abdurrauf Hoca’dan, sarf, nahiv ve fıkıh derslerini Müftü Ali Niyazi Konuk’tan, Kıraat (aşere-takrib) eğitimini Üsküdar Selimiye Camii İmamı Fehmi Efendi’den aldı.

1938’de Fatih Mihrimah Camii’nde imam hatip olarak göreve başladı. Ardından Teşvikiye Camii ve Beyazıt Camii’nde görev yaptı. 1976 yılında emekli oldu.

Beyazıt ve Nuruosmaniye Kur’an kurslarında talim-tecvid dersleri verdi. Kıraat ilminin Osmanlıdan günümüze intikalinde köprü vazifesi gördü.

1976-1998 yılları arasında Haseki Eğitim Merkezi’nde yüzlerce talebeye icazet verdi.

Pakistan, Endonezya, Malezya, Tunus, Cezayir, Lübnan gibi ülkelerde düzenlenen tilâvet programlarına katıldı. Verş rivayetini okutmak üzere gittiği Fas’ta kendi adına bir Kur’an kursu açıldı.

Uluslararası Melik Abdülazîz Kur'an Yarışması'na jüri üyesi olarak katıldı. 1991’de Gönenli Mehmet Efendi’nin vefatından sonra Reîsü'l-Kurrâ ünvanı kendisine verildi.

Takrîb Kavâid Defteri gibi bazı ders notlarının yanı sıra, İslâmın Nuru adlı dergide derleme ve tercüme niteliğinde yazılar kaleme aldı.

10 Ağustos 1999’da İstanbul’da vefat etti ve Beyazıd Camii hazîresine defnedildi.

Hızır Reis: Barbaros Hayrettin Paşa

HIZIR REİS

BARBAROS HAYREDDİN PAŞA
Asıl adı Hızır olup 1478 yılı civarında Midilli Adası'nda doğdu. Batılılar, kırmızımsı sakalı nedeniyle ağabeyi Oruç Reis’e verdikleri Barbarossa (Kızıl Sakal) adını ona da verdi.

Midilli, Selanik ve Eğriboz arasında ticaret yaptı. Ağabeyi Oruç Reis’le birlikte Batı Akdeniz’e yönelerek Tunus’ta üs kurdu.

Barbaros Kardeşler, Cerbe Adası'na yerleşip İtalya kıyılarına akınlar düzenledi. 1513’te Cicelli’yi, 1517’de Tenes ve Tilimsan’ı fethetti.

İspanyol işgalindeki Cezayir halkının yardım çağrısı üzerine Cezayir ve Şerşel'i kurtardı. 1518’de İspanyolların Tilimsân’ı geri aldıkları savaşta abisi Oruç Reis şehid oldu.

Hızır Reis, Osmanlı himayesine girmek için İstanbul’a hediyeler gönderdi. Yavuz Sultan Selim, “Hızır Reis, nasrüddîndir, hayrüddîndir” diye memnuniyetini ifade ederek onu Cezayir Hâkimi olarak tanıdı.

Endülüs’ten sürülen Müslümanları gemilerle Kuzey Afrika’ya taşıdı. Böylece Cezayir’e getirilen Endülüslülerin sayısı 70.000’e ulaştı.

1534’te Kaptan-ı Derya oldu, 1538’de Preveze Zaferi ile Haçlı donanmasını bozguna uğrattı.

Rumca, Arapça, İspanyolca, İtalyanca ve Fransızca öğrendi. Onun zamanında Osmanlı denizciliği gücünün zirvesine ulaştı.

5 Temmuz 1546’da İstanbul’da vefat etti. Beşiktaş’ta yaptırdığı medresenin yanındaki türbeye defnedildi. Hatıraları, “Gazavât-ı Hayreddin Paşa” adıyla yayımlandı ve birçok Avrupa diline tercüme edildi.

İmam Mâlik

Sağlam Hâfıza, Derin Anlayış, Disiplin ve İhlâs:

İmam Mâlik

712 yılında doğan İmam Mâlik, küçük yaşta Kur’ân-ı Kerîm’i ezberledi ve ilim yoluna yöneldi.

Abdurrahman b. Hürmüz el-A‘rec’den hadis dersleri alan İmam Mâlik’in en çok faydalandığı hocası İbn Şihâb ez-Zührî’dir.

Hadis aldığı hocalarının üç yüzü tâbiîn, altı yüzü tebeu’t-tâbiîn olmak üzere dokuz yüz civarındadır.

Ebû Hanîfe, Leys b. Sa‘d, Evzâî, Ebû Yûsuf ve Muhammed b. Hasan eş-Şeybânî ilim alışverişinde bulunduğu âlimlerden bazılarıdır.

Vakarlı ve heybetli bir görünüme sahipti; meclisinde yüksek sesle konuşulmaz ve tartışma yapılmazdı.

Allah ve resulü adına yanlış bir hüküm vermekten çekindiği için fetva konusunda son derece hassas davranır ve acele etmezdi.

Gözden geçirilip ayıklanan, kolayca anlaşılan, üzerinde fikir birliği edilen kitap anlamına gelen el-Muvatta adlı eserini yazdı.

7 Haziran 795’te Medine’de vefat eden İmam Mâlik, Cennetü’l-Bakî Mezarlığı’na defnedildi.

Milli Marş Arayışı: İstiklâl Marşı'nın Kabulü

MİLLİ MARŞ ARAYIŞI: İSTİKLÂL MARŞI’NIN KABULÜ

II. Mahmud döneminden itibaren resmî törenlerde bir “milli marş” ihtiyacı hissedilmeye başlandı.

Törenlerde Donizetti, Yesârîzâde Necib Ahmed ve Guatelli Paşaların besteleri millî marş olarak söylendi.

II. Meşrutiyet sonrası Batılı sanatçılara marş hazırlatma teşebbüsleri olsa da bunlar gerçekleşmedi.

1920’de Maarif Vekâleti tarafından millî marşın güftesi için düzenlenen yarışmaya 724 şiir gönderildi.

Vekil Hamdullah Suphi, para karşılığı katılmak istemeyen Mehmed Akif’in ikna edilmesini istedi.

Akif, ödül almamak şartıyla katıldığı yarışmayı kazandı ve 500 lirayı Dârülmesâi'ye bağışladı.

"Kahraman Ordumuza" ithafıyla yazılan şiir, meclis kürsüsünde Hamdullah Suphi tarafından okundu.

12 Mart 1921’de Mehmed Âkif Bey’in şiiri, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde millî marş olarak kabul edildi.

Âkif, “O benim değil milletimindir” diyerek bu şiiri Safahat adlı eserine dahil etmedi.

Son günlerinde hasta yatağında “Allah bu millete bir daha İstiklâl Marşı yazdırmasın.” duasıyla hafızalara kazındı.

1924'ten 1930'a kadar Ali Rifat Çağatay’ın, 1930’dan itibaren ise Osman Zeki Üngör’ün bestesi Türkiye Cumhuriyeti’nin millî marşı olarak kabul edildi.

Cihan Padişahı: Kanuni Sultan Süleyman

CİHAN PADİŞAHI

KANÛNÎ SULTAN SÜLEYMAN


6 Kasım 1494’te Trabzon’da doğdu. Babası Yavuz Sultan Selim, annesi Hafsa Sultan’dır.

Çocukluk yılları babasının sancak beyi olarak görev yaptığı Trabzon’da geçti. 1513’te yegâne taht vârisi sıfatıyla sancak beyi olarak Manisa’ya gönderildi.

Babasının seferleri dolayısıyla tahta vekâlet ve muhafaza göreviyle Edirne’de bulundu. Yavuz Sultan Selim’in vefatı üzerine Üsküdar’a gitti ve 30 Eylül 1520’de tahta geçti.

Tahta çıkışından sonraki faaliyetleri, adaleti yaymak ve tebaasını korumaya yönelik hizmetlerde bulunmak oldu.

İlk sefer-i hümâyunu olan Belgrad Harekâtı ile fetih sonrası Orta Avrupa’nın kapılarını Osmanlı’ya açtı.

Rodos’u fethederek Akdeniz hâkimiyetini sağladı. Macarları yendiği Mohaç Zaferi ile Avrupa’daki siyaset arenasında Osmanlı Devleti’nin ağırlığı hissettirecek yeni bir devir başlattı.

46 yıllık saltanatında 13 büyük sefer düzenledi. 3 bin civarında şiir yazdı. Şiirlerinde Muhibbî, Muhib ve Meftûnî mahlaslarını kullandı.

Osmanlı ve Batılı kaynaklarda uzun boylu, zayıf, esmer, geniş alınlı, elâ gözlü, koç burunlu, kızıla çalan gür bıyıklı, ince sakallı ve nûrânî yüzlü olarak tanımlandı.

Zigetvar fethedilmeden bir gün önce 7 Eylül 1566’da savaş meydanında vefat etti.

Hanefi Mezhebinin İmamı: İmam-ı Azam Ebu Hanife

HANEFİ MEZHEBİNİN İMAMI

İMÂM-I ÂZAM EBÛ HANÎFE


Ebû Hanîfe Nu‘mân b. Sâbit, 699 yılında Kûfe’de doğdu. Küçük yaşta Kur’an’ı ezberledi. Gençliğinde akaid ve cedel (kelâm) ile meşgul olup bidatçılarla münazaralar gerçekleştirdi.

Varlıklı bir ailede yetişen İmâm-ı Âzam geçimini kumaş ticaretiyle sağladı, ilimle meşgul olunca ticareti ortaklarıyla sürdürdü.

Bir rivayete göre boşanma meselesiyle ilgili bir soruya cevap araması ve Hammâd b. Ebû Süleyman’ın ders halkasına katılmasıyla fıkıh ilmine yöneldi.

18 yıl hocası Hammâd’ın derslerine devam etti, onun vefatı üzerine 40 yaşlarında ders okutmaya başladı. Rivayetlerde ictihad seviyesine ulaşan 40 müctehid talebesinin bulunduğu zikredildi.

Ders halkası bir tür ictihad şûrası gibi çalıştı, meseleler müzakere edilip olgunlaştırıldıktan sonra yazıya geçirildi.

“Bizim kanaatimiz ve ulaşabildiğimiz en güzel görüş budur. Bundan daha iyisini bulan olursa şüphe yok ki doğru olan onun görüşüdür” anlayışıyla ilmî çoğulculuğu teşvik etti.

Ebû Hanîfe künyesi, yanında divit/kalem (hanîfe) taşıması ve “hanîf” (haktan ayrılmayan) kelimesiyle ilişkilendirildi. İmâm-ı Âzam ünvanı ise ilmî otoritesi, hukukî düşüncede açtığı çığır ve etrafında kümelenen fakihler sebebiyle verildi.

Onun öncülüğünde teşekkül eden Irak fıkıh ekolü, talebelerinin gayretiyle yayıldı ve Hanefî Mezhebi adını aldı.

767 yılında Bağdat’ta vefat etti ve Hayzürân Kabristanı’na defnedildi.

BAZI ESERLERİ

el-Fıkhü’l-ekber
el-Âlim ve’l-müteallim
el-Kasîdetü’n-Nuʿmâniyye
el-Müsned
er-Risâle

Dünya Kıble Günü

DÜNYA KIBLE GÜNÜ

28 MAYIS & 16 TEMMUZ

Kıble; sözlükte yön, yönelinen taraf anlamına gelir. Dini bir terim olarak kıble, namazda yönelmemiz gereken istikamet, yani Kâbe’dir.

Namazı kıbleye yönelerek kılmak farzdır. Mekke’de bulunanlar doğrudan Kâbe’ye, diğerleri ise bulunduğu yerden Kâbe tarafına yönelir.

Kıble saati, Kâbe’nin tam tepesinden güneşin geçtiği anın her bir coğrafi konuma göre saat cinsinden hesaplanmış şeklidir.

Her bölgeye göre değişmekle beraber iki özel günde, güneşin konumu Kâbe’nin enlemiyle tam olarak çakışır. Bu tarihlerde Edirne’den Kars’a kadar tüm Türkiye’de kıble saatleri aynıdır.

Diğer ülkelerde saat değişebilir, ama gün değişmez. Bu nedenle 28 Mayıs ve 16 Temmuz, dünya genelinde “Dünya Kıble Günü” olarak anılır.

Kıble yönünü bulmak için: Düz bir zemine dik bir çubuk yerleştirin. Herhangi bir gün kıble saatinde, gölgenin düştüğü yerin ters tarafı yani güneşin bulunduğu yön kıbleyi gösterir.

93 Harbi'nin Cesur Kahramanı: Nene Hatun

93 HARBİ’NİN CESUR KAHRAMANI: NENE HATUN


Nene Hatun, 1857 yılında Erzurum’un Pasinler ilçesinin Çeperli Köyü’nde doğdu.
Babasının adı Hüseyin, annesinin adı Zeliha’dır.

1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı (93 Harbi) sırasında köyü Ruslar tarafından işgal edilince, eşi ve oğlu Nazım’la birlikte Erzurum’a geldi.

Cami minaresinden Aziziye Tabyası’nın düştüğü ilanı üzerine eli silah tutanlar cepheye çağırıldı.

Henüz 20’li yaşlarının başında, kundaktaki bebeğini evde bırakıp Aziziye Tabyası’na koşarak cepheye katıldı.

Rus askerlerine karşı büyük bir cesaretle savaşarak halkın direnişine ilham oldu ve Doğu Cephesi’nin simge ismi hâline geldi.

1934’te çıkarılan Soyadı Kanunu’yla Kırkgöz soyadını aldı.

1952 yılında 30 Ağustos Zaferi kutlamalarında kendisine “3. Ordunun Nenesi” ünvanı verildi.

22 Mayıs 1955’te, zatürre teşhisiyle tedavi gördüğü Erzurum Numune Hastanesi’nde 98 yaşında vefat etti.

Cenazesi, resmî törenle Erzurum’da bulunan Aziziye Şehitliği’ne defnedildi.

❌
❌